Apollo 8 H1 – Donitas H1                   

Zaterdag 31 maart 2012

 

2-3 (25-17, 19-25, 25-19, 19-25, 10-15)

 

Na de heerlijke, langverwachte, 4-0 overwinning op Lycurgus H3 startten de mannen van Donitas H1 met de voorbereidingsweek voor de confrontatie met de Tukkers uit Borne, Apollo 8 H1. De training maandag stond vooral in het teken van de door ons zeer gewaardeerde MAPS-test. De training erop was ook niet best, in de hallen van de ACLO wordt zelden zo’n stelletje ongeïnteresseerde mannen bij elkaar gezien. Donderdag was de laatste kans om wat neer te zetten. De training begon fel, maar werd daarna steeds matter.

 

Deze ontzettend inspirerende week kon niet heel veel anders veroorzaken dan wat er in de eerste set te zien was. Vanaf moment één werden alle fouten van teamgenoten en de spelers zelf schijnbaar zomaar geaccepteerd en werd er niet echt met vuur gespeeld. Om toch de tegenstander de credits te geven: Letterlijk vanaf de eerste bal stond het block van Apollo erg goed en hadden de Groningers moeite om te scoren. Toch bizar, de Groningers pretenderen de slimste volleybalploeg te zijn van Nederland en elke aanvaller rukte de bal lomp en hard in het block. De eerste set zat er even weinig passie in als heel de trainingsweek en deze was dus ook niet meer te winnen: 25-17.

De tweede set kwam er toch het besef dat de fouten niet acceptabel waren en dat er slimmer gespeeld zou moeten worden om te winnen. Passer/lopers Jan Bakker en Lennart Harmsen konden passend nog wel hun bijdrage leveren maar beide mannen lukte het niet om veel op de grond te krijgen. Gelukkig konden hoofdblokkeerder Tomas van Leersum en diagonaal Jurjen Hellinga aanvallend de kar trekken en spelverdeler Rik Bakker bracht de mannen goed in stelling doordat de pass constant goed bleef. Door een hogere servicedruk kon het sterke midden van Apollo niet uit de verf komen en dit leverde een duidelijk verschil op in het voordeel van de Groningers: 19-25 en dus gelijke stand in sets.

De derde set miste wederom het gevoel dat er echt een wedstrijd gespeeld werd. In deze set werden allemaal onzinnige fouten gemaakt , vooral aanvallend en nog steeds had men moeite met het block van de Tukkers. Passer/loper Jan Bakker speelde op het laatste restje energie doordat zijn rug hem opbrak, dit was helaas duidelijk te merken. Waar hij normaal vuurkracht kan leveren vanachter de driemeterlijn kreeg hij er nu nauwelijks een bal in. Het grootste probleem in deze set was het constant bijzonder optreden van de arbitrage. Draagballen, netfouten, technische ‘hoogstandjes’ en meer van dat soort ongein werden niet waargenomen en alleen af en toe kon er met wat geschreeuw op afroep gefloten worden. Dit was zeker niet alleen in het nadeel van Donitas, maar de mannen trokken het zich enorm aan en dit was de reden dat ze afhaakten in de race tot de 25. Zonde, zo werd de set relatief onnodig verloren met 25-19 en weer stond de ploeg uit Groningen tegen een achterstand aan de kijken.

De vierde set startte en ook deze begon slecht voor de geel-blauwen. Halverwege de vorige set was passer/loper Mark Danhof voor Lennart Harmsen in het veld gekomen. Op één of andere manier had hij de manier gevonden om direct te scoren tegen de lange mannen van Apollo en langzaam kwam hij op stoom. Aanvoerder Jurjen Hellinga kreeg door de druk aan de linkerkant weer wat minder aandacht aan de rechterkant van het net en kon hierdoor weer wat meer ballen direct scoren. Met wat bizarre verdedigingen van onder andere libero Romke Praamstra kon men de stand min of meer gelijktrekken. Halverwege de set vond het Tomas van Leersum het tijd voor een fraai stukje blokkeren en blockte eigenhandig vier ballen op de tenen terug. Helaas kon hij dit niet voortzetten want hij mocht gaan serveren. Maar ach, er is altijd nog een hoofdblokkeerder, in dit geval Jan-Willem het Lam, en die kan het ook wel een beetje. Na wederom vier goede services en vier killblocks was duidelijk dat blokkerend de rollen omgedraaid waren en Donitas dit keer heer en meester aan het net was. De set kon binnengesleept worden met, u raadt het nooit, 19-25.

De vijfde set, altijd leuk voor de spelers die er fysiek doorheen zitten en dus ook voor Jan Bakker. Hij kon niet meer door en dus moest Lennart Harmsen het doen. Knap hersteld van zijn eerdere optreden kon hij toch ballen scoren en zijn hoofd koel houden. Het block stond goed en ook nu konden hiermee servicebreaks worden gemaakt. Soms geholpen met een fout van de tegenstander kon de voorsprong tot 10-13 worden gebracht. Hoofdblokkeerder Jan-Willem had tot zover aanvallend nauwelijks indruk gemaakt en had nog een klein klusje te klaren. Gelukkig voor hem hadden de aanvallers van Apollo er ook zin in en kon hij, geholpen door de buitenmannen, de 14 en de 15 blocken. Stand 10-15 en dus 2-3 voor Donitas!

 

Met een goed gevoel en zeer voldaan door het overschot aan bier, spareribs, schnitzels en hamburgers uit de fantastische kantine konden de Groningers al feestend terugkeren naar het Hoge Noorden. Met evenveel punten als nummer twee Olhaco H1 begint het einde van het seizoen verschrikkelijk veel op die van vorig jaar te lijken. Donitas moet nog tegen Dynamo en Longa terwijl Olhaco Apollo en Lycurgus nog op hun bordje krijgt. Het zal gaan om een heel klein verschil op het eind en duidelijk is dat de meest erop gebrande wint!

 

 

Donitas H1 – Lycurgus H3                              

Zaterdag 24 maart 2012

 

4-0 (25-15, 29-27, 25-18, 25-18)

 

Zoals al ver tevoren bekend was zou de wedstrijd tegen Lycurgus H3 tegelijk vallen met onze dames 1 en 2 tegen Lycurgus-dames. Een leuke stadsderby dag en daarom belangrijk om te winnen. Winnen…maar hoe? Weer eens met 3-1 omdat de broekies ergens in de wedstrijd in slaap worden gesust door de oude rotten, of dit keer misschien een lastige 3-2? Met degradatie voor ogen zou het zelfs wel spannend kunnen zijn!

 

Niets van dat laatste in de eerste set. Donitas begon met zeer degelijk spel. De passers van de geel-blauwen stonden als een huis en maakten vrijwel geen directe fouten. Hierdoor kon het spelletje steeds van achter worden opgebouwd en worden opgepikt als eigen service verloren werd. Met slechtst 2 foutservices aan de kant van Donitas (een unicum) kon er voldoende druk worden geleverd tot een winst van 25-15.

De tweede set kwam Donitas alweer snel voor tot 7-4. Daarna kwam het oude gebruikelijke patroon weer de hoek omkijken. Na onder andere drie foutservices en vier directe aanvalsfouten liet men het lopen tot 8-14. De mannen van Lycurgus roken bloed en zetten zich wat meer in dan de vorige set. Na een betere fase voor de Donitaters kon men de stand weer gelijktrekken 23-23. Passer/loper Mark Danhof werd voor de serve gewisseld voor hoofdblokkeerder Jan-Willem het Lam en creëerde een 100 procent kans voor de mannen aan het net maar ze waren niet gretig genoeg om de set binnen te trekken. Na de terugwissel kon Jan-Willem zijn serve-misère goedmaken met een killblock op 28-27 en werd de set gewonnen met 29-27 en dus 2-0.

De belangrijkste set, die voor 2 punten, de derde voor de winst werd met 4 servefouten begonnen en opnieuw kroop de angst voor stompzinnig set-verlies bij de mannen naar binnen. Niets van dat alles bleek waarheid te worden. Door sterke services van Donitas en een goede set van diagonaal Rob Bouwmeester kon men op gemak doorstomen naar 25-18.

Het moge duidelijk zijn dat Donitas H1, wat niveau en focus betreft, last heeft van een golvende beweging. Pieken en dalen horen erbij, maar niet zo verschrikkelijk hoog en laag als bij deze mannen vaak gebeurt. Van de eerste 8 services van Donitas werden er 6 perfect gepasst en 2 fout geslagen. Er moest weer rust en scherpte komen om niet weer met 3-1 te winnen. Tot 13-10 kon Lycurgus veel te goed meekomen naar de zin van trainer/coach Rob Harmsen en nam hij een time-out. Blijkbaar hielp deze en werd eigenlijk alles gedaan. De beruchte over-mijn-lijk mentaliteit werd uit de kast getrokken en kwam het fysieke voordeel weer en leeftijd weer beter van pas dan bij het trage en stille spel wat daarvoor huishield. Donitas kon dit doorzetten tot het eind en ook deze set werd betrekkelijk eenvoudig gewonnen met 25-18.

 

Eindelijk, er is van Lycurgus H3 gewonnen met 4-0. Iets wat erg lang op zich heeft laten wachten. Wat een geluk dat oudgedienden Tomas van Leersum en Jurjen Hellinga dit nog hebben mogen meemaken vlak voordat ze vertrekken, zo wordt de herinnering aan het geel-blauwe tijdperk misschien nog wel mooier (kan bijna niet, maar toch)!

 

 

Prima Donna Kaas Huizen H1 – Donitas H1                       

Zaterdag 17 maart 2012

 

1-3 (26-28, 21-25, 20-25, 25-23)

 

Na twee nederlagen tegen Sneek en Compaen was sfeer bedroevend, Sneek kon nog, maar Compaen speelde helemaal niet zo goed dat er verloren moest worden. Om helemaal misselijk te worden van volleybal besloot Donitas afgelopen week maar twee keer te trainen en kalm aan te doen. Voor velen kwam deze oplossing goed uit en kon men de gedachten even op andere dingen richten. Wel moest er gespeeld worden op zaterdag dus aan de bak. Dit moest plaatsvinden in het altijd gezellige Huizen. De plek waar je zoals verwacht opgewacht wordt met kaas. Makkelijk grappen maken dus en de sfeer zat er goed in.

 

In de eerste set begon Donitas gelijk sterk aan de wedstrijd. Passer/loper Jan Bakker, die al een tijdje last had van pijntjes en ziekte, bleek opeens weer helemaal in vorm te zijn. Daar alle andere aanvallers, behalve hoofdblokkeerder Tomas van Leersum, moeite hadden om te scoren moest Jan het in zijn eentje doen. Maar ja, als alle ballen scoren is dat ook weer niet zo’n héél groot probleem. De pass lag bij blagen erg goed en ook soms ineens te scherp. Het was hierdoor lastig om druk te houden en zo liepen beide ploeg gelijk op. Na een spannende slotfase won Donitas toch met 26-28, een nipt behaalde setzege.

In de tweede set werd er meer druk geleverd vanaf de 9-meter-lijn, er ontstonden een paar serveseries die een klein gat creëerden tussen de Huizenaren en de Groningers. Door een steeds stabielere pass kon Donitas de druk houden en kwam het voor tot 18-24. Toen diagonaal Rob Bouwmeester de bal een paar keer niet naar de grond kreeg kwam aanvoerder Jurjen Hellinga in de ploeg. Alsof het niks is blokkeerde hij direct de eerste aanval en was ook deze set voor Donitas, 21-25.

In de derde set werd de trend doorgezet en werd de druk om de buitenkanten steeds groter. Dit ontstond door een sterke dreiging in het midden, Tomas bleek niet te stoppen. Eigenlijk ging er niet zoveel mis voor de geel-blauwen in deze set, behalve dat de servedruk afnam. Aan de overkant was de spelverdeling kwakkelend, in zowel de tweede als derde set ging het niet lekker, wat een groot voordeel was voor Donitas. Met duidelijke cijfers won het uitteam ook deze set, 20-25.

In de vierde set begon Huizen weer met de startopstelling en had het idee gekregen om volle bak te gaan spelen. Daar Donitas de service niet meer in de vingers had zoals de rest van de wedstrijd begon het spelbeeld te verschuiven. Na een hoop fouten en verloren rally’s kwam Huizen voor met 17-13 en leek het gedaan voor de Groningers. Desalniettemin bleef men er voor gaan en vooral blokkerend hield Donitas stand. Met een goede serie kwam Groningen voor met 17-18 en alle time-outs waren al gebruikt. Een knotsgekke set met fouten van beide kanten om elkaar zo in leven te houden. Op 22-23 kwam spelverdeler Jisse Diekerhof erin voor de blokkering. Of het nu de ambities voor het aanvallen waren of gewoon een shine-momentje, hij sloeg een tweede bal loeihard 2 meter uit. Mooie tweeslag, maar helaas 23-23 en weer de terugwissel voor Rik Bakker. Toen ook laatstgenoemde op 23-24 een eerste bal niet terugramde maar lafjes insloeg was het gedaan en verloor Donitas opnieuw een verdiende laatste set, 23-25 en dus 1-3.

 

Hoe het toch steeds kan dat er niet met 4-0 gewonnen wordt is een raadsel die Donitas met z’n allen op mag lossen. Kampioen worden doe je met 4-nullen, zoals Sneek H1dat doet. Helaas, maar toch staat Donitas weer tweede omdat Olhaco H1verloren heeft van de koploper Sneek. Met de doelstelling om niets meer te verliezen gaan we weer hard aan de bak deze week, klaar voor de confrontatie met Lycurgus H3!

 

 

Donitas H1 – Compaen H1                              

Zaterdag 10 maart 2012

 

1-3 (25-18, 18-25, 22-25, 23-25)

 

In de week na het verlies in Sneek was het deze zaterdag noodzaak om te revancheren. Toch werd er nog niet direct heel scherp getraind door de Groningers. Er waren nog steeds was pijntjes en zieken, dus er kon ook niet maximaal getraind worden. Alleen op donderdag kon met de hele selectie getraind worden, dit is niet een wenselijke voorbereiding voor een wedstrijd waarin resultaat geboekt moet worden.

 

Dat het team van Donitas H1 eventueel in de knoei zou kunnen raken was in de eerste set echter geen sprake van. Na twee serveseries en een paar blocks stond de thuisploeg al gauw met 7-2 voor. Compaen was tot nu toe niet zichtbaar geweest. Voor de thuisploeg bleef het goed gaan totdat er verscheidene services fout werden geslagen. Dit zorgde voor een lastige tussenfase. Gelukkig had Compaen een minstens zo hoge foutenlast en werd het verschil van 5 punten niet kleiner. Integendeel, dit gat werd groter en resulteerde in een duidelijke winst van 25-18 voor Donitas.

Ook in de tweede set begon Donitas gedreven en liep de sideout redelijk, dus wederom een kleine voorsprong van de thuisploeg. Wat er daarna gebeurde is een fenomeen wat tekenend is voor dit team dit seizoen: de één na de andere foutserve werd gemaakt, 7 in totaal,  en alleen passer/lopers Mark Danhof en zijn invaller Lennart Harmsen konden foutloos serveren. Op één of andere manier verliet de hele strijdgeest het team en zelfs het hoge aantal fouten van Compaen kon de Groningers niet in de race houden, zowel fysiek in punten als mentaal in passie. Net als de service lazerde het hele achterveld in elkaar en kwam er geen bal meer bij spelverdeler Rik Bakker. De afvallers moesten in deze set vooral ballen half inbrengen, het gros van de ballen was dan ook niet fout maar verre van scorend/lastig. In zekere zin was het maar goed dat Compaen snel de 25 bereikte, want de set was voor niemand leuk om te spelen of zien. Winst voor Compaen, 18-25 en dus precies het omgekeerde van de eerste set.

Aan het eind van de tweede set gaf coach Rob Harmsen de mannen een stevige en waarschuwende speech, maar het leek in de derde set net alsof de helft het niet eens gehoord had, er waren een paar ketsers in de passing en passie ontbrak bij de aanvallers. Toen na een paar ballen tegen een lichte achterstand werd aangekeken herpakte passerlopers Jan Bakker en Lennart Harmsen zich weer een beetje en kon er weer goed aangevallen worden. Dit kwam helaas niet direct uit de verf alsof het ritme even zoek was. Dit laatste zorgde voor een paar belangrijke missers en een vergroting van de schade. Gelukkig bleef de pass goed en konden de Groningers zich weer vastbijten in de wedstrijd.  In de service werden iets minder fouten gemaakt en de stand kon worden gelijkgetrokken tot 19-19. Na een paar ballen van beide zijde kwam spelverdeler Jisse Diekerhof in het veld om te blokkeren, hierna bleef hij staan en probeerde één van zijn snelle doortikballen. Helaas voor hem en de rest van het team was de vlugge libero hierop bedacht en scoorde Compaen en niet Donitas. Dit zorgde voor het laatste zetje dat het uitteam nodig had en zo viel het kwartje richting de club uit Oostzaan, 22-25.

Om niet met een kater het veld te verlaten moest de vierde set echt gewonnen worden. De sfeer in het team was twee sets zo duister en zwart als roet geweest, nu kon er wat meer voor ‘maken wat ervan te maken valt’- volleybal gekozen worden. In de loop van de set liet geroutineerd hoofdblokkeerder Tomas van Leersum zien hoe het moest en maakte voor de derde keer deze wedstrijd een belangrijke serveserie en scoorde elke aanval. Ook passer/loper Lennart Harmsen kreeg eindelijk weer rust in zijn kop en paste 8 van de 10 ballen perfect in de handen van de spelverdeler. Helaas liet de thuisclub gedurende de set wat kansen liggen in het block- en rallywerk zodat er geen voorsprong geboekt kon worden. Toch werd het op het eind erg spannend, tijdens een korte serie werd er hard gewerkt en knokte Donitas zich terug tot 23-24, waarna Compaen een timeout moest nemen. In de bal hierna had Mark Danhof de handen voor het uitzoeken maar besloot hij toch uit te slaan. Een extreme anticlimax die vooral laatstgenoemde niet licht zal vergeten. 23-25 verlies voor de Groningers en dus 1-3 voor de Noord-Hollanders.

 

Helaas kan er geconcludeerd worden dat een slechte trainingsweek en een nog slechtere mentale weerstand verlies mogelijk hebben gemaakt in een pot die zeker gewonnen had kunnen en moeten worden. Stof tot nadenken en nog meer reden om volgende week in Huizen te laten zien dat Donitas in de top thuishoort!

 

 

VC Sneek H1 – Donitas H1                 

Zaterdag 3 maart 2012

 

3-1 (23-25, 25-15, 25-14, 25-21)

 

In de weken voor de wedstrijd tussen VC Sneek H1 en Donitas H1 was er weinig te doen voor de Groningers. Drie weken lang geen wedstrijd en ook wat training betreft was niet alles even vol passie en enthousiasme. Wat nooit gebeurd is en hopelijk ook nooit meer gebeuren zal: beide diagonalen waren een weekje op wintersport, passer/loper Jan Bakker had iets verkeerd gedaan met zijn rug, passer/loper Mark Danhof was afwezig in verband met een buitenlandse stage, spelverdeler Rik Bakker kneep er tussenuit naar Polen om zo de wedstrijd te missen en als klap op de vuurpijl werd hoofdblokkeerder Jan-Willem het Lam voor het eerst sinds 1,5 jaar ziek.

 

Met de nodige pijnstillers achter de kiezen en hier en daar een net niet verbrande brilcontour op het gezicht begin de club uit Groningen aan de wedstrijd. De gedachte was simpel: Een hoog KWW-gehalte (Kiek’n-wat-wordt, aldus coach Rob Harmsen), hoog springen en hard slaan. Een prima strijdplan tegen de gedoodverfde nummer één van de competitie, onder deze omstandigheden.

 

In de eerste set startte Donitas tegen alle verwachtingen in goed. Bijna direct na de start ontstond er een klein gat door een serveserie en wat fouten van de thuisclub.  Dit gat kon door vrijuit te spelen en veel energie in het spel te stoppen tot aan het einde van de set gehouden worden. Toch bleef het gevaarlijk doordat de service niet lekker liep en niet alleen Sneek aanvalsfouten bleef maken. Dat het riskant werd bleek wel toen Sneek toch nog terugkwam tot 23-24 en er kansen waren voor de gelijkmaker. Met wat geluk en een domme netfout aan Friese zijde werd de set tegen alle verwachtingen in binnengesleept door Donitas, 23-25.

Het was alsof iedereen genoegen nam met een punt, want in de tweede set was Donitas geen schijn meer van wat het geweest was in de eerste set. Op alle fronten werd volledig de plank misgeslagen, het was niet om aan te zien. Een klein lichtpuntje echter: Meegereisde spelverdeler Arjan Boekweg maakte zijn debuut in de 1^e Divisie vanuit de Promotieklasse. De derde set was wellicht nog dramatischer dan de tweede. Omdat Jan Bakker als een oude man in het veld stond kwam diagonaal Jurjen Hellinga er voor hem in. Na twee prachtige ketsers werd duidelijk dat 1 Fries het niet kan winnen van 6 en werd Arjan Boekweg opnieuw van de bank gehaald om zo spelverdeler Jisse Diekerhof wat rust in zijn hoofd gunnen.

Zoals aan alle mooie en verreikende momenten kwam deze fase van de wedstrijd ook aan zijn eind met als resultaat 25-15 en 25-14.

De vierde set kon niet zo gaan als de vorige twee, dus moest er hard gewerkt worden. Diagonaal Rob Bouwmeester, die tot zover een redelijk maar onzichtbare rol had, moest het veld ruimen voor Jurjen Hellinga en de rest was weer zoals in de eerste set. Helaas startte deze set weer met een slechte pass, waardoor Sneek iets uitliep. Door hard werken en af en toen een gat te dichten lukte het Donitas langszij te komen net voor de 20. Helaas stortte Donitas door gebrek aan passie, voorbereiding en misschien ook kwaliteit uiteindelijk in elkaar en kon de set eenvoudig binnentrokken worden door de thuisploeg. Het werd 25-21 en dus 3-1 winst.

 

Geheel verdiend staat VC Sneek H1 nu ruim aan de leiding en verdiend werd er in Sneek verloren met 3-1. Toch is het fijn na zo’n belabberde voorbereiding met één punt naar huis te gaan, 4-0 verliezen als tweede zou niet moeten mogen. Hopelijk kan deze week goed getraind worden en met een volledige basis gestart worden tegen Compaen H1!

 

 

Donitas H1 – Bas Autowas H1

Zaterdag 11 februari 2012

 

3 - 1 (25-20, 25-15, 25-21, 23-25)

 

Zoals vooraf aan de wedstrijd tegen Bas Autowas H1 werd gezegd was er voor deze wedstrijd geen excuus meer om laf te starten. De wedstrijd tegen Olhaco moest worden gerevancheerd dus geen tijd om te balen!

De 7 die starten aan Groninger kant waren Jan Bakker, Jan-Willem het Lam,Tomas van
Leersum, Rik Bakker, Jurjen Hellinga en Lennart Harmsen, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Mark Danhof. Dit alles natuurlijk onder leiding van coach Rob Harmsen.

Om te winnen moest er scherpte en felheid in het team zitten wat andere weken wel eens miste aan de start. Toen een speler van Bas op een heel irritante plek ging staan bij het inslaankwam het eerste stroompje felheid los, toen Jan Bakker met volle kracht een bal op het hoofdvan de beste man sloeg brak de spreekwoordelijke dam.
De eerste set werd goed en scherp begonnen. Vooral de pass was veel beter dan vorige week en dit keer kon Donitas stevig bouwen op de sideout. Helaas werd er belabberd geserveerd en kon er niet echt een groot gat geslagen worden. Door degelijk spel en een langzaam toenemende servicedruk werd de set vrij eenvoudig binnengesleept met 25-20.
De tweede set werd het degelijke spel van Donitas voortgezet en ook was de serve gelijk iets sterker. Er werd achterin erg goed verdedigd waardoor de thuisploeg telkens het initiatief had. Aanvallers Jan Bakker en Jurjen Hellinga konden vrij eenvoudig worden vrijgespeeld door het degelijk spel en zo werd de ene aanval na de andere gescoord. Deze set was Donitas nooit in enig gevaar en de set kon binnen worden getikt met 25-15.
Net als meerdere ploegen in de eerste divisie A is Bas Autowas een team dat elke set weer begint alsof er niks aan de hand is. Terwijl Donitas de vorig set domineerde kon in deze set het hoge niveau niet helemaal worden vastgehouden. Mark Danhof was erin gekomen voor Lennart Harmsen en begon sterk. Halverwege de set kwam Donitas vast te zitten in een serie van de Zwollenaren en keek men tegen een achterstand aan. Mark brak deze serie met een aanval en vervolgens kwam hij aan serve. Deze serve hield hij vast tot de Groningers weer aan de leiding kwamen, ontzettend belangrijk op dat moment in de set. Gelukkig kon de thuisploeg het oude niveau oppakken en de set uitspelen met 25-21.
Zoals al gezegd is Bas een ploeg die niet zomaar opgeeft en dit bleek ook in de vierde set. Spelverdeler Jisse Diekerhof werd ingebracht en had de taak om de vierde set binnen te halen met de door hem verdeelde ballen. Helaas voor hem kreeg Bas Autowas het idee om full-pull te gaan spelen. Alles-of-niets volleybal, nooit prettig om tegen te spelen want er kan nooit een ritme gevonden worden in de ballen die net in (en dan heel moeilijk) of uit gaan. De pass zakte weg en Jisse moest zijn best doen om het recht te breien. Al na 10 rallies stond Donitas een stuk achter en moest er hard gewerkt worden voor elk punt. Helaas kon ook nu de servicedruk niet opgevoerd worden en was het punt voor punt de achterstand inhalen. Er werd hard gewerkt en richting het einde van de set kreeg de thuisploeg eindelijk wat grip terug. Dit leidde tot een climax op het eind: 21-24 en Donitas wint de serve terug tot 22-24. Mark Danhof zet druk met zijn serve en de bal komt achterover en Jan Bakker killed hem, 23-24. De volgende bal wordt exact hetzelfde gespeeld en komt precies voor het blok van Donitas. Hoofdblokkeerder Jan-Willem het Lam moet echt stoppen met krachttraining want hij kreeg
zijn handen niet bij elkaar en in plaats van de killen ligt de bal op eigen grond: 23-25 en einde wedstrijd.

Helaas van de laatste set, de eerste keer 4-0 zou nu wel eens leuk zijn. Toch een goed gevoel en zeker revanche op Olhaco uit! Nu twee weken rust en dan nummer één Sneek!

 

 

Olhalco H1 - Donitas H1

Zaterdag 4 februari 2012

 

3-1 (25-21, 25-18, 17-25, 25-22)

 

 

 

Donitas H1 – DIO/Bedum H1                                

Zaterdag 28 januari 2012

 

3-1 (14-25, 25-20, 25-23, 25-20)

 

We kunnen het de ‘Derby van het Noorden’, ‘Stad versus Ommeland’ of ‘Oud-DIO versus DIO’ noemen. Oftewel Donitas – Bedum, altijd een mooie en beladen pot! In de wedstrijd in Bedum waren de Groningers niet verder gekomen dan de eerste set, daarna waren ze nergens meer in de andere drie. Alle reden om in eigen hal wat recht te zetten.

 

Voorafgaand aan de wedstrijd was er nog wel het één en ander aan de hand met de thuisclub. Spelverdeler Rik Bakker had al een poosje last van zijn schouder en moest in de wedstrijd tegen Dynamo gewisseld worden, waarna hij tot donderdag niet kon trainen. Tot overmaat van ramp kreeg spelverdeler Jisse Diekerhof 40 graden koorts op maandag voor de belangrijke wedstrijd en werd zo ziek dat hij niet eens meer alleen op zijn studentenkamer kon blijven. Je zou zeggen dat een student wel wat weerstand opbouwt in zijn leefomgeving maar dit kon toch niet zomaar over gaan.

 

De wedstrijd begon op zijn zachtst gezegd wat lafjes; De passing van Donitas was dramatisch en niets kwam überhaupt in de richting van het net. Na al een flinke achterstand opgebouwd te hebben waren de mannen van Donitas al twee keer naar de kant geroepen voor een poging scherpte in de groep te brengen. Bedum kon met kinderlijk gemak wachten tot de thuisploeg weer een foute aanval of ketser maakte. Deze eerste set werd dan ook verloren met 14-25.

Gedurende de eerste set was er wel een lichtpuntje: De pass kwam steeds een beetje beter en de drie passers begonnen langzaam weer degelijk werk te leveren.

Dit kwam goed van pas in de tweede set. Door betere passes kon het hele sideout spel van de Groningers beter uit de verf komen: Dreiging over het midden en vervolgens ruimte op de buitenkanten. Vooral diagonaal Jurjen Hellinga kon beter gevonden en vrijgespeeld worden zodat in ieder geval de eigen sideouts gescoord werden en Bedum niet weg kon lopen. Door twee serveseries van hoofdblokkeerder Tomas van Leersum werd het definitieve, verlossende gat geslagen en won de thuisploeg met 25-20.

Nu was het zaak om dit door te zetten. De derde set werd goed gestart,  Donitas kwam door een bijzonder ‘technisch’ gespeelde bal van Rik Bakker op 4-1 waarna de man die alle passie van  heel Bedum met zich mee draagt, Maurits Sikkema, het allemaal niet meer zo eerlijk vond. Hij trok van leer tegen de scheidsrechter en kreeg direct geel. Een mooie gelegenheid om door te pakken, maar helaas. Er zat minstens evenveel DIO-aanhang op de tribune en de Donitaters waren meer van slag dan het uitteam. Er werd vijf keer gescoord en opeens stond het 5-6 in het voordeel van Bedum. Na hard werken en verschillende mooie pipes en prikballen van passer/loper Jan Bakker kwam Donitas weer dichter bij Bedum, waarna passer/loper Mark Danhof voor de serve in het veld kwam. De voor het eerste spelende Mark hield zijn hoofd koel en maakte het verschil in de eindfase. Close call maar toch 25-23 winst voor de thuisploeg.

Nu de vierde set nog winnen en het Bedum-scenario was exact omgekeerd in eigen hal. In deze set was Donitas echt los, winst werd geroken en sportieve wraak was dichtbij. Bij DIO had de invallende spelverdeler het steeds moeilijker waardoor het block van Donitas dominanter kon worden. De passing (met daarbij de ingevallen Mark Danhof) miste maar 2 van de 16 ballen waardoor er eigenlijk niets meer te forceren was door Bedum. De set werd rustig en degelijk uitgespeeld naar 25-20 en dus 3-1 winst voor Donitas!

 

Winst op een cruciaal moment: Olhaco laat punten liggen en nu ook Bedum, twee directe concurrenten in de top van de competitie. Komende zaterdag moeten de Groningers uit in Hoogeveen waar ook wat te halen valt. Als iedereen weer fit is en volle bak kan trainen zijn er zeker kansen!

 

 

Dynamo H2 – Donitas H1                                

Zaterdag 14 januari 2012

 

3-2 (25-21, 20-25, 9-25, 25-21, 16-14)

 

Na een lange periode van rust mochten de heren van Donitas H1 weer aantreden en wel in het Veluwse Apeldoorn. De heren van Dynamo H2 werden van tevoren al gezien als een lastige tegenstander in eigen huis. Dit ‘eigen huis’ is een joekel van een hal waar je, als je springt, gelijk je oriëntatie kwijt bent en waar passen/serveren even wennen is. Dit was ook geval in de wedstrijd afgelopen zaterdag, niks nieuws maar wel irritant.

 

Spelverdeler Rik Bakker begon in de eerste set met een schouderblessure, maar dit hield hij geen halve set vol. Na ongeveer tien punten moest Jisse Diekerhof aantreden om zijn plek in te nemen. Deze eerste set was moeizaam en aan alle omstandigheden en de snelle wissel moest gewend worden, dit resulteerde in veel foutservices en weinig strakke passes. In de aanval werd erg geforceerd geslagen wat ook het laatste spelelement en redmiddel teniet deed. Ook Dynamo deed weinig goed deze set dus werd het verschil niet heel groot: 25-21 voor de thuisploeg.

De tweede set begon Donitas niet veel beter. Gelukkig werd de service wel een stuk sterker waardoor beide ploegen gelijk op gingen. Helaas werd er niet zoveel gescoord als gehoopt door aanvoerder Jurjen Hellinga. Hij zat niet heel goed in de wedstrijd, waar opruimballen normaal net wel binnen geharkt worden lukte dat nu niet. Toch kon Donitas uiteindelijk het tij keren door een sterke serie serve/block vanaf 19-17 achterstand naar 19-23. De passing van Dynamo stond onder druk en het was makkelijk voor de blokkering om de ballen tegen te houden. Door de set clean uit te spelen werd de eindstand 20-25 en kon er opgelucht ademgehaald worden.

De derde set veranderde alles. De pass van Dynamo zakte in elkaar door sterke services van de Groningers en er werden lange series gemaakt. Het leek er zelfs op dat de mannen uit Apeldoorn de moed al hadden opgegeven want ze deden niet veel meer dan proberen de mentale schade beperkt te houden. Na een eenvoudige en eentonige set werd er door het uitteam gewonnen met 9-25.

Waar Donitas gelijk door had moeten pakken verzaakten de aanvallers op de buitenkant de eerste paar ballen te scoren waardoor er een achterstand ontstond van 5-1, iets wat nooit had mogen gebeuren na de uitslag van de vorige set. De tegenstander kreeg hoop en het was gedaan met de mentale voorsprong. Ook nu kreeg Jurjen Hellinga het niet voor elkaar om het team op sleeptouw te nemen en Rob Bouwmeester mocht invallen. Na heel hard werken kon de ruime achterstand ingehaald worden en werd het zelfs 20-21. Waarom weet niemand, maar door 4 eigen fouten en een goed punt van Dynamo kon men zich opmaken voor de vijfde set: de vierde eindigde in 25-21. In de vijfde set liep Donitas qua stand telkens net iets onder Dynamo. Op 12-9 werd het voortdurend geschreeuw van zowel het publiek als de spelers van Dynamo de scheidsrechter teveel en moest er een gele kaar taan te pas komen. Door deze plotselinge bonus voor de Groningers konden ze zich revancheren tot een 13-14 voorsprong. Op setpoint werd de bal bijna gekilled door het block maar de vlugge libero van Dynamo kreeg zijn hand onder de bal en ging het feest niet door. Dynamo veroverde de serve en door twee enorm strakke ballen werd de Groningse defensie verslagen: 16-14 en dus 3-2 winst voor Dynamo.

 

Hoewel het bekend is dat Dynamo uit altijd lastig is was deze nederlaag toch wel zuur. Er waren zeker mogelijkheden voor winst. Helaas, op naar Bedum op 28 januari! Hopelijk zitten er dan niet zulke mafketels in het publiek als in Apeldoorn.

 

Lycurgus H3 – Donitas H1     

Zaterdag 17 december 2011

 

1-3 (22-25, 19-25, 21-25, 25-15)

 

Ook afgelopen zaterdag moest er in Groningen gespeeld worden, dit keer in het pittoreske Beijum. De plek waar alles anders is en waar de mannen nog genieten van de sport zonder erg veel te winnen. Oftewel, Lycurgus H3 uit, altijd lastig!

 

De mannen van Donitas H1 hebben in de laatste seizoenen gemerkt dat Lycurgus nooit echt een simpele tegenstander is geweest, het is er eentje waar je scherp tegen moet spelen om niet op het verkeerde been gezet te worden. Deze scherpte was aanwezig toen de wedstrijd aanving en de start van de eerste set ging uitstekend. Diagonaal Rob Bouwmeester verving aanvoerder Jurjen Hellinga en deed dit uitstekend en ook passer/loper Mark Danhof liet duidelijk zien dat de keuze voor hem een goede was. De laatstgenoemde kreeg de meeste services op zich af en pareerde deze alsof hij het altijd zo doet. Wel bleef het spannend doordat de ervaren mannen van de thuisploeg zich niet (en ook nooit zullen) lieten gek maken, Veel balletjes werden leep via het blok uitgeslagen en ook op andere oplosballen was moeilijk vat te krijgen. Tenslotte werd Jurjen Hellinga ingebracht voor wat meer vuurkracht, wat resulteerde in setwinst voor de Donitaters: 22-25.

De tweede set begon net als de eerste. De concentratie was hoog en al gauw liep Donitas uit tot een royale leiding. Toch bleef de thuisploeg degelijk spelen en kwam er weer het punt dat er gewisseld moest worden op de diagonaal positie, net als in de eerste set. In de eindfase van deze set pakte Donitas het prima op en werd er gewonnen met 19-25 en dus 0-2 in sets.

Eigenlijk was de derde set vrijwel identiek aan de vorige twee. Dit is dan ook niet heel bijzonder tegen een team dat altijd maar weer hetzelfde doet en nooit wegzakt of een piek ervaart. Weer liep het aardig en werd het spelletje door beide ploegen gespeeld, niet heel veel bijzonders. Ook nu werd rond de 16 de diagonaal gewisseld, wat langzamerhand standaard genoemd kon worden, en werd de set relatief eenvoudig over de streep getrokken tot een setstand van 21-25.

Het nadeel van een enorm ervaren ploeg tegen een jong team is dat men nooit weet wat het jonge team zich in het hoofd haalt. Dit was al een beetje te zien in de eerste drie sets toen er verschillende onnodige fouten werden gemaakt door de spelers van Donitas. Fouten die meer uit mentale missers voort kwamen dan uit onkunde.

In de vierde set kwam dit probleem tot zijn climax: Lycurgus nam een kleine voorsprong tot 6-4 en iets bij het uitteam knapte op dat moment. Ballen kwamen niet meer aan, chaos ontstond en ballen werden niet meer naar de grond gewerkt. De ‘voorspelbare’ wissel tussen de diagonalen had weinig invloed en de mannen uit Beijum roken bloed. Hun service werd steeds sterker en ineens verdedigden ze bijna alle aanvallen. Hoe het precies zit is onduidelijk, maar Donitas H1 had het niet meer. Uiteindelijk werd er verloren met 25-15, een bizarre stand wanneer je kijkt naar de andere sets. Donitas wint alsnog met 1-3, maar de sfeer was dubbel.

 

Na een tijdje kon er toch weer relativerend tegen de wedstrijd aangekeken worden en werd geconcludeerd dat Donitas H1 op een gedeelde tweede plek staat, dus er zijn zeker goede zaken gedaan zonder het misschien zo te voelen!

 

Nu is het een tijdje rustig aan het front. De mannen van het eerste mogen rustig aan doen met trainen de komende weken en pas 14 januari is de volgende pot (Dynamo). Tijd om het eerste half jaar te overzien en tijd om te genieten van de rust!

 

 

Donitas H1 – Apollo 8 H1 

Zaterdag 10 december 2011

 

3-1 (25-20, 23-25, 27-25, 25-22)

 

Afgelopen zaterdag mocht Donitas H1 voor het eerst sinds drie weken weer aantreden voor een competitieduel. De tegenstander was Apollo 8 H1 uit Borne en stond voor de wedstrijd net achter op de Groningers, maar wel met een wedstrijd meer gespeeld. In de beker was Apollo redelijk eenvoudig verslagen, maar al voor de wedstrijd was duidelijk dat er spelers zouden zijn die er destijds niet waren.

 

De wedstrijd startte in een vrij lege hal waar moeilijk sfeer te maken viel. Het publiek was ruimschoots aanwezig, dat zou in theorie genoeg moeten zijn om de leegte te compenseren. In de eerste set was het erg moeilijk voor de passers van Donitas om stabiel werk te leveren. Twee keer werd er een bal laten vallen en ook de ballen die wel aangeraakt werden waren niet goed. Zo kon er nauwelijks over het midden gespeeld worden en hing het toch al goede blok van Apollo steeds goed op de buitenkanten. Gelukkig speelde aanvoerder Jurjen Hellinga een prima pot waardoor er over de diagonaal behoorlijk wat gescoord kon worden. Door sterke service op de enige passende passer/loper van het uitteam werden er in deze set maar liefst 13 breaks gemaakt en kon de set binnengesleept worden met 25-20: 1-0 Donitas.

De tweede kreeg Apollo de serve van Donitas steeds beter door. Hierdoor kon de thuisploeg niet meer zo makkelijk weglopen als in de eerste set en bleef Apollo steeds meelopen. Door op het eind van deze set niet scherp genoeg te zijn liet Donitas deze set net uit handen glippen en maakte Apollo er 23-25 van, gelijkspel en dus moest er meer komen van Groningse kant.

Meer komen gebeurde niet echt en de derde set begon dan ook belabberd. Telkens keek de thuisploeg tegen een achterstand aan dit demotiveerde het team. De goed gestarte spelverdeler Jisse Diekerhof werd hierdoor naar beneden gehaald en kon niet meer brengen wat hij in de eerste twee sets deed. Rik Bakker kwam voor hem in de plaats, maar ook dit resulteerde niet direct in overtuiging. Uiteindelijk werd de stand 21-24 en kon er alleen maar gehoopt worden op setwinst. Door een op zijn zachtst gezegd bijzondere serie dieptebommen van Rik Bakker werd het met hard werken en een beetje geluk gelijk en uiteindelijk wist de thuisploeg de set te kantelen tot 27-25 winst en dus 2-1 leiding voor Donitas.

De vierde set startte, met alle respect voor de mannen van Apollo, eigenlijk weer net zo slecht als de vorige drie. Er werden veel fouten gemaakt en de sfeer zat er aan beide kanten niet in. Door een steeds sterker wordende pass van Donitas was er meer dreiging op het midden waardoor buitenaanvallers Jan Bakker en Jurjen Hellinga weer meer ruimte kregen om te scoren. Dit gebeurde dan ook, waardoor er uiteindelijk gewonnen werd met 25-22 en dus winst voor de thuisploeg: 3-1.

 

Dat de Tukkers hun verlies prima opnamen bleek tijdens de nacht. Vier mannen bleven in Groningen om mee te feesten, waarna ze gastvrij werden opgevangen door de Groningse dames. Het moge duidelijk zijn dat de vrouwen in het Hoge Noorden gezelliger zijn dan die in Tukkerland, anders waren ze niet zo lang gebleven. Wellicht was deze avond de reis meer waard dan de wedstrijd, want die was op geen enkele wijze aantrekkelijk te noemen.

 

De laatste wedstrijd van Donitas H1 is die tegen Lycurgus H3, 17 december aanstaande. Kijkend naar de stand zou een dikke overwinning van pas komen om heel dicht bij de koppositie te komen. Dit zou een welkome afsluiting zijn van het jaar 2011 en een hoopvolle start van het volgende jaar!

 

 

Donitas H1 – Prima Donna Kaas Huizen H1

Zaterdag 19 november 2011

 

3-2 (25-23, 18-25, 26-28, 25-15, 15-9)

 

Na een week scherp trainen en een nipte doch mooie zege in Oostzaan trok Donitas H1 afgelopen zaterdag ten strijde tegen de mannen uit Huizen: Prima Donna Kaas Huizen H1 welteverstaan. De grappen waren niet van de lucht, makkelijker dan kaas krijg je ze niet gauw. Om te zorgen dat de thuisploeg zich het kaas niet van het brood zou laten eten zette coach Rob Harmsen zijn team goed op scherp tijdens de voorbereiding.

 

Donitas begon met de volgende opstelling: Jan Bakker, Jan-Willem het Lam, Tomas van Leersum, Rik Bakker, Jurjen Hellinga en Mark Danhof, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Lennart Harmsen. Fysiotherapeut Timo Hans had helaas nog wel wat te doen, sommige mannen hadden last van pijntjes aan de schouder of knie.

 

Toen hoofdblokkeerder Jan-Willem het Lam tijdens het inserveren een bal onder het net door sloeg had niemand kunnen verwachtten dat dit nog wel eens de tendens van de wedstrijd zou kunnen worden. De eerste set begon Donitas vol goede moed, maar zoals alle begin was deze ook moeilijk. De service ging voor geen meter en al gauw liep de spanning in de thuisploeg enorm op. Het was niet echt ontspannen zoals het hoort te zijn in de eigen hal met blauw-geel publiek. Na een set met 8 service fouten werd er dankzij een hoog sideoutrendement nipt gewonnen met 25-23.

Tijdens de setwissel werd geconstateerd dat het makkelijk winnen zou worden als de service beter zou worden. Helaas was dit een flinke onderschatting van eigen constantheid. Hoewel de som van het aantal foutservices en pluspasses van de tegenstander van 18 in de eerste set naar 9 in de tweede verbeterde werden er enorm veel sideouts verpest zodat het resultaat in het voordeel van de Huizenaren was. Hoewel Lennart Harmsen nog ingebracht werd voor Mark Danhof was het te laat om het tij nog te keren: 18-25 en dus gelijkspel zo ver.

De derde set was een bijzondere. Ook in deze set was het aantal slechte services hoog maar ook die van de tegenstander kon niet echt doorbreken. Maar liefst 17 van de 27 services werden, voornamelijk door passer/loper Jan Bakker, perfect bij de spelverdeler neergelegd. Toch wist het uitteam het hoofd koel te houden en bleef steeds meelopen tot laat in de set. Het dieptepunt wat service betreft was duidelijk bereikt toen Jan-Willem het Lam zelf een wissel aanvroeg voor zijn service. Mark Danhof mocht de troep opruimen, wat helaas niet tot breaks leidde. De hoge foutlast van Donitas resulteerde ook deze set in verlies: 26-28 en dus een achterstand voor de thuisploeg.

In de vierde set gingen alle remmen los. De spanning op de service verdween en de lol kwam terug in de wedstrijd. In ieder geval, voor de thuisploeg. Met een passingspercentage van 93% maakte het eigenlijk niet uit wat er verder mis ging. De één na de andere mooie aanval kon worden opgezet en het publiek veerde op. De steun en energie van het publiek werd opgepakt door Donitas en het niveau bleef hoog. De set eindigde in 25-15 en dus zou een vijfde set volgen.

In de vijfde set was de sfeer in de hal zo goed dat het spelletje bijna vanzelf ging. Ook nu stond het achterveld stevig en kon er zelfs een scoringspercentage van 75% gehaald worden. Eenvoudig werden de steeds minder gemotiveerde Huizenaren weggetikt tot een eindstand van 15-9 en dus 3-2 winst voor Donitas!

 

 

Compaen H1 – Donitas H1         

Zaterdag 12 november 2011

 

2-3 (25-20, 25-22, 24-26, 22-25, 10-15)

 

Het lijkt erop alsof de mannen van Donitas H1de stabiliteit nog lang niet gevonden hebben. Afwisselend werden er vier wedstrijden gewonnen en verloren van vrijwel de hele top 5. In al deze wedstrijden waren er grote kansen voor Donitas maar deze werden slechts in 2 van de 4 wedstrijden gepakt. Dan nu deze tegenstander, Compaen H1 uit Oostzaan, niet bepaald naast de deur. Ook deze tegenstander staat in de top van de competitie en doet het duidelijk beter dan vorig seizoen. Het is dan ook maar afwachten of de mannen uit Groningen hun degelijke spel kunnen vertonen of niet.

 

Donitas begon met de volgende opstelling: Jan Bakker, Jan-Willem het Lam,Tomas van Leersum, Rik Bakker, Jurjen Hellinga en Lennart Harmsen, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Rik Bakker, Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Mark Danhof. Dit alles natuurlijk onder leiding van coach Rob Harmsen.

 

De wedstrijd werd goed voorbereid: In de nieuwe inspeelshirts werd het inspelen fanatiek en scherp gedaan, iets wat niet altijd zo is geweest. Dit beloofde wat voor de eerste set, zou het dit keer wel lukken om scherp te starten? Nee helaas, er werden direct een paar servefouten gemaakt en het spel kwam niet op gang. Dit leek wel tekenend voor deze gehele set: Terwijl er scherp gestart was kwam deze scherpte niet terug in het spel. Er werden erg veel serve- en aanvalsfouten gemaakt aan de kant van het uitteam, terwijl de thuisploeg degelijk speelde en telkens op een eenmansblok aan kon vallen. De set eindigde dan ook in 25-20, 1-0 voor Compaen.

De tweede set begon even beroerd als de eerste. Donitas mocht serveren maar deze serve ging direct hard het net in. Toch pakte Donitas het goed op doordat Tomas van Leersum een serveserie maakte waardoor het uitteam op 6-1 voorsprong kwam. Na een dramatisch vervolg lieten de Groningers deze royale voorsprong uit handen slippen en stond het in een mum van tijd 8-8. Ook vanaf deze stand kon er niet helder gedacht worden en voornamelijk door eigen fouten kwam de thuisploeg op 13-10 voorsprong. Deze achterstand van 3 punten kon niet meer ingehaald worden en zo eindigde de tweede set in 25-22: 2-0.

In de afgelopen wedstrijden kwam het vaker voor dat Donitas H1 de vorm niet had om iets terug te doen in zo’n wedstrijd als deze (Sneek thuis, Bedum uit). Dit keer was het gevoel toch anders en bleven de mannen uit Groningen er in geloven. De domme fouten werden de derde set achterwege gelaten en de stand ging dan ook gelijk op. Hoewel de service van Donitas nog steeds niet goed was werd er wel met meer risico geserveerd en kwamen er eindelijk breakkansen. Door de constant goede passing van voornamelijk libero Romke Praamstra kon er deze wedstrijd veel over mid gespeeld worden, waardoor de druk wat meer bij de thuisploeg kwam te liggen. Na een zenuwslopend einde van de derde set werd uiteindelijk nipt gewonnen door Donitas, met 24-26: 2-1 in sets.

De vierde set begon het besef door te dringen dat er wel degelijk wat te halen viel, coach Rob Harmsen coachte het team op een positieve manier door tegen-punten te accepteren en te focussen op het eigen kunnen. Dit werkte en in de vierde set kon Donitas continue op voorsprong blijven. Doordat beide teams bijna alles scoorden in het centrum was het erg moeilijk om tweemansbloks te creëren op de buitenkanten, dus werd de wedstrijd beslist op de passing. Deze werd steeds beter aan de kant van Donitas waardoor ook deze vierde set gewonnen werd met 22-25. Een 2-2 gelijkspel, dus een vijfde set.

In deze vijfde set brak de druk van het uitteam de thuisploeg langzaam maar zeker op. Op 8-4 kon er gewisseld worden van kant waarna er helemaal niks meer kwam vanaf  de kant van Compaen. Toen ook Jan Bakker eindelijk weer helemaal in het spel kwam met twee fantastische ballen op 52 en pipe was het over: 10-15 en dus een 3-2 winst voor de Groningers!

 

Een mooie overwinning en een nog mooiere terugreis in de vertrouwde feestbus!

 

 

Donitas H1 – VC Sneek H1

Zaterdag 5 november 2011

 

1-3 (25-23, 21-25, 24-26, 23-25)

 

Na een mooie pot in Zwolle tegen Bas Autowas H1 zat de gang er goed in bij Donitas H1. Na winst uit tegen deze lastige tegenstander volgde een andere lastige tegenstander: VC Sneek H1. In de beker werd kansloos verloren van deze mannen, voornamelijk omdat de motivatie van de thuisploeg bijna het vriespunt bereikt had. Dit keer was het anders, dit keer was het voor de competitie en dit keer was het thuis!

 

Donitas begon met de volgende opstelling: Jan Bakker, Jan-Willem het Lam, Tomas van Leersum, Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Mark Danhof, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Rik Bakker, Jurjen Hellinga en Lennart Harmsen.

 

Donitas begon de wedstrijd moeizaam. Terwijl de pass langzaam op gang kwam lukte dat niet in de spelverdeling. Helaas moest er vroeg gewisseld worden en kwam Rik Bakker het veld in. Dit maakte het spel van Donitas wat stabieler, maar door de zwakke service kon de thuisploeg geen gat slaan. Met hangen en wurgen werd deze set uiteindelijk toch binnen gesleept met 25-23.

Na de moeizame eerste set leek het alsof het tij was gekeerd voor Donitas H1. De mannen hadden er vertrouwen in dat ook deze set gewonnen kon worden. Dit leek ook te gebeuren, na een tijdelijke achterstand serveerde Mark Danhof zeven maal tot een voorsprong van 13-10. Het bleef ook goed gaan totdat de thuisploeg vast kwam te staan in een beroerde rotatie. Elke aanvaller kreeg een bal maar geen enkele aanval kwam erdoor. Spelverdeler Rik Bakker wist zich geen raad meer, dus werd aanvoerder Jurjen Hellinga als breekijzer in het veld gebracht voor de verder goed spelende Rob Bouwmeester. Helaas kon ook deze wissel het verschil niet maken en strandde de set in 21-25, setwinst voor Sneek.

Met maar zeven man bleef Sneek stabiel spelen. Er werd zakelijk gespeeld en veel verdedigd. Dit gebeurde ook weer in de derde set. Terwijl Donitas door een serie snel de leiding neemt had de thuisploeg toch geen grip op de wedstrijd. Zelfs in de vertrouwde samenstelling van de afgelopen weken was het moeizaam volleyballen tegen Sneek, wat bijna geen energie uitstraalde. Donitas ging hierin mee, waardoor de set uiteindelijk belandde in 24-24. Na een foutserve van de kant van Donitas en een break van Sneek eindigde ook deze set in verlies: 24-26.

In de vierde set leek de hoop helemaal verdwenen te zijn. Toch gek, want zo ver achter was de thuisploeg de hele wedstrijd niet. Het leek en bleek allemaal tussen de oren te zitten bij de spelers van Donitas, een opleving was moeilijk te forceren. Door continue slecht te serveren werd er geen enkele druk geleverd en was de thuisploeg overgeleverd aan de eigen sideout of te scoren. Dat was nu net het probleem: De aanval en spelverdeling zakte naarmate de wedstrijd vorderde in elkaar tot een hoopje ellende. Terwijl bijna alles misging werd er wederom nipt verloren: 23-25 en dus 1-3 als uitslag.

Een balende coach, een teleurgesteld publiek en een chagrijnig team: Het resultaat van een wedstrijd die gewonnen had moeten worden maar waarin werd verzaakt niveau neer te zetten. Er is nog veel werk aan de winkel, vooral afstemming met beide spelverdelers en wat meer mentale body zouden welkome gasten zijn voor komende week. Dit zal nodig zijn om komende zaterdag in Oostzaan tegen Compaen H1 te winnen!

 

 

Bas Autowas H1 – Donitas H1

Zaterdag 29 oktober 2011

 

1-3 (25-22, 13-25, 18-25, 18-25)

 

Zaterdag was het eindelijk weer tijd voor een competitiewedstrijd. Na een weekend vol bekerwedstrijden waarin het doel niet helder was eindelijk een pot om voor te gaan: Bas Autowas uit, altijd lastig. Vorig jaar werd hier een cruciale wedstrijd verloren met 1-3 dus er zou hard gewerkt moeten worden voor een overwinning. Een aangename verandering in het hele plaatje was de nieuwe hal in het Deltion College en dus niet meer het halletje dat zou kunnen worden getypeerd als ‘kutschuur’ (J. Julianus, voorjaar 2011). Gezien het feit dat Bas Autowas H1 voor het begin van de wedstrijd tweede stond in de competitie zou de uitslag van belang zijn voor de positie van Donitas H1 in de top van de competitie.

 

Donitas begon met de volgende opstelling: Rik Bakker, Jan Bakker, Jan-Willem het Lam, Jurjen Hellinga, Lennart Harmsen en Tomas van Leersum, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Mark Danhof.

 

De eerste set begon Donitas met een voorsprong en hield deze lange tijd vast. Door meermalen fout te serveren werd er desalniettemin geen gat gecreëerd. Bas Autowas werd voornamelijk in leven gehouden door de fouten van Donitas. Hierdoor stond het uiteindelijk 20-17 voor Donitas terwijl Bas niet zoveel schade aanrichtte. Juist op dit cruciale moment maakte Donitas een opstellingsfout, werden er twee pluspasses niet afgemaakt en kwam Donitas onder druk te staan. Door een moment van verslapping liep Bas zo door tot 25-22 en kon het uitteam zich toch wel even achter de oren krabben.

Dat dit setverlies niet gewaardeerd werd kwam duidelijk naar voren in de tweede set. Zoals ook in de eerste set stonden Lennart Harmsen, Jan Bakker en Romke Praamstra extreem degelijk te passen en kon elke sideout gemaakt worden. Spelverdeler Rik Bakker had de aanvallers voor het uitkiezen, er was geen houden aan. Nadat Jan-Willem het Lam de set vanaf 20-13 uitserveerde werd het 25-13 voor Donitas.

Alle dingen die goed werden uitgevoerd, kwamen terug in de derde set. Midden Tomas van Leersum had zijn vorm na een paar competitiewedstrijden overduidelijk weer terug en sloeg de ene na de andere bal op de grond. Door de druk op het midden werd het makkelijk voor de buitenmannen om te scoren. Dit werd vooral gedaan door aanvoerder Jurjen Hellinga, ook hij zat erg goed in de wedstrijd. Geen wonder, het enige blauw-gele publiek was een andere Hellinga. Setuitlag: 25-18.

De vierde set mocht spelverdeler Jisse Diekerhof beginnen. Nu het blok nog groter werd en de service op hoog niveau bleef kwam de thuisploeg er niet meer door. Met een paar mooie ballen op midden en wat lepe doortikballetjes van de nieuwe spelverdeler werd opnieuw druk gecreëerd op het midden en konden de buitenkanten vrij worden gespeeld. Bas kwam er niet meer aan te pas en nadat al het leed geleden was kon Donitas zich de winnaar noemen: 25-18 en dus een duidelijke overwinning met 3-1! 

 

Met de feestbus werd er nog langs Hoogeveen gereden om daar mee te maken dat de toenmalige competitieleiders uit Bedum werden verslagen met 4-0. Dit biedt perspectief: Met een wedstrijd minder en vijf punten verschil met de nummer één zit alles er nog in dit seizoen. Zaterdag 5 november moet Donitas H1 tegen deze nummer één, VC Sneek H1, wat wederom enorm belangrijk is voor de competitie. Als er na zaterdag tegen vier van de vijf teams in de top van de competitie gespeeld is kan er goed gekeken worden naar de stand. Daarna zal er bepaald worden wat er te halen valt. Kortom: Donitas H1 is nog lang niet uit de race!

 

 

Donitas H1 – Olhaco H1  

Zaterdag 15 oktober 2011

 

3-1 (25-23, 25-16, 18-25, 25-20)

  

Na de nederlaag in Bedum was Donitas H1 afgelopen zaterdag vastbesloten zich sportief te wreken op angstgegner Olhaco H1. Het team dat vorig jaar heel wat roet in het eten van de heren van Donitas heeft gegooid door de eerste wedstrijd van het seizoen te winnen met 4-0 om vervolgens wéér te winnen in Groningen tijdens de cruciale wedstrijd om de tweede plaats in de competitie. Zelfs in de voorbereiding was Olhaco net iets sterker dan Donitas. Alles bij elkaar een goede reden om een flinke dreun terug te geven.

 

De startopstelling, onder leiding van Rob Harmsen, was als volgt: Rik Bakker, Jan Bakker, Jan-Willem het Lam, Jurjen Hellinga, Mark Danhof en Tomas van Leersum, met als libero Romke Praamstra. Op de bank zaten Jisse Diekerhof, Rob Bouwmeester en Lennart Harmsen.

 

Met een volle tribune en niet zo’n ijskoude hal als in Bedum werd de toon al bij het inslaan gezet. De mannen van Olhaco hadden er zin in en sloegen maximaal, zelfs tot aan het dak. Dat dit Donitas nog van pas zou komen had niemand op dat moment kunnen verwachten.

Donitas begon de wedstrijd erg stabiel. In de eerste set werden nagenoeg alle services van de tegenstander opgevangen met een pluspass terwijl de tegenstander zich geen raad wist met de services van Donitas. Het verschil in punten kon helaas toch niet goed gemaakt worden doordat de sideouts niet gemaakt werden aan de kant van Donitas terwijl de passing zo goed was. De hele set ging vrij gelijk op doordat beide teams hun sideouts niet maakten en de set dus werd uitgespeeld op service. Op 24-23 werd Jisse gewisseld voor Rik in verband met de blokkering. Na een korte rally komt de bal hoog terug over het net en slaat de eerder genoemde Jisse Donitas eigenhandig naar de 1-0 voorsprong.

De tweede set werd duidelijk waarom het gunstig was voor Donitas dat de heren van Olhaco zo hard aan het aanvallen waren. Doordat de service van Donitas inzakte kon er veel worden aangevallen door de tegenstander. Dit werd zeker ook gedaan, de meeste ballen waren uit. Niet slecht voor