Donitas H1 herstelt zich knap in troosteloos Assen
2009-10-11 15:55:00, geplaatst door Donitas Heren 1
Na de mooie wedstrijd van vorige week tegen Reflex, waarbij in de Struik een prachtige ambiance heerste, is Donitas H1 weer even met beide benen op de grond gezet: er zijn óók duistere en donkere plekken in de 1e Divisie A..
In een treurige Timp (afgezonderd van wat lallende knaapjes) werd wat later zal blijken de zieligste tegenstander uit de competitie met 2-3 verslagen. Na een uitermate slap begin waarin Donitas het met name passend en serverend liet afweten, herpakten de mannen zich en beseften ze dat de zon maar eens moest gaan schijnen in wat de hele avond al een karig atmosfeertje was. Als ware godenzonen vochten ze op de flanken van de Timp om uiteindelijk met die heerlijk zoete 3 puntjes de trein in te gaan, op weg naar waar de zon wél schijnt. Sudosa HS1 liet zien dat het beschikt over een bijzondere hoeveelheid zelfoverschatting, gebruik makende van het oersaaie publiek (sorry peter). Slechts een aantal mensen op de tribune liet hun licht schijnen, maar die waren dan ook voor het felgele uitteam. Zoals gezegd begon Groningen behoorlijk zwak. Een inhaalrace op het eind zorgde voor een op papier nog enigszins acceptabele score: 25-20. In de 2e set begon Donitas sterk, maar toch sloop weer de treurigheid in het spel, aangewakkerd door het allesbehalve goed spelende Sudosa. 25-22. Gewapend met een leeuwenhart en de allesdoorborende, nietsontziende, vurige, helderblauw-gele ogen van Willem de Wit, onze bloedeigen Achilles, wisten onze helden op het sobere strijdtoneel aan het langste eind te trekken. Uitermate verdiend, aangezien Donitas het betere van het spel had, de mooiste kleuren en Willem.
Deze week willen we namens de redactie iets nieuws invoeren, namelijk de Kenny van Hummel-bokaal, voor de man die eigenlijk niet veel goeds deed, maar het er op het nippertje goed van af bracht. De allereerste ‘Kenny’ gaat naar Jan Bakkert. Jan ‘Dakpan’ Bakkert begon niet al te best, overweldigd door de duisternis maakte hij, nachtblind als hij is, een aantal fouten die genoeg waren om Bas ‘Got No Rythm’ Diepeveen op zijn plaats te posteren. Toch verzaakte hij niet toen in de 5e set een beroep op hem en zijn machtige armen werd gedaan om koste wat het kost die bal tegen te houden. Hij flikte het toch maar weer, die Bakkert. En daarom jongen, de eerste ‘Kenny’ voor jou!
